3.حق زبان:

حق زبان این است که از گرفتار شدن به گفتار زشت مصون مانده و عادت بر خوبی ها و سخنان نیک پیدا کند.زبان بایدکنترل و محبوس شود جز آن که نیازی ارزشی باشد و در راستای منافع دین و دنیا قرارگیرد. آن را از سخنان بیهوده و کم نتیجه و زیان آورباید دور داشت، آنچه مشخص میکند که کجا باید سخن گفت و زبان را به کار گرفت عقل است.جمال انسان عاقل درشیوه گفتاراو متجلی است؛نیرویی نیست مگر متکی به خداوند بزرگ.

((سازمان بسیج حقوقدانان استان آ.شرقی))