رأي شماره 406 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع الزام به اصلاح احكام بازنشستگي با لحاظ فوق‌العاده جذب صادر شده براي كاركنان شركت برق منطقه‌اي گيلان
شماره هـ/90/10 20/10/1390
تاريخ دادنامه: 28/9/1390 شماره دادنامه: 406 کلاسه پرونده: 90/10
مرجع رسيدگي: هيأت عمومي ديوان عدالت اداري
درخواست‌كننده: شركت سهامي برق منطقه‎اي گيلان
موضوع شکايت و خواسته: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب ديوان عدالت اداري
گردش کار: رئيس هيأت مديره و مديرعامل شركت سهامي برق منطقه‎اي گيلان به موجب لايحه شماره 9748/100 ـ 15/7/1389 اعلام كرده است كه در اجراي قانون نظام هماهنگ پرداخت حقوق و مزاياي وزارت نيرو كه طي تصويب‎نامه شماره 28132/ت37299هـ مورخ 26/2/1386 هيأت وزيران مورد تاكيد مجدد قرار گرفته است، شركت برق منطقه‎اي گيلان از سال 1377 نسبت به برقراري فوق‎العاده جذب جهت كاركنان خود اقدام كرده است. ليكن از آنجا كه سازمان بازنشستگي گيلان در زمان برقراري حقوق بازنشستگي پرسنل رسمي اين شركت، طبق روال موجود پس از تطبيق حقوق كاركنان رسمي بر اساس نظام هماهنگ پرداخت حقوق كاركنان دولت، حقوق بازنشستگي آنان را بدون اعمال فوق‎العاده جذب برقرار كرده است، تعدادي از كاركنان اين شركت به ديوان عدالت اداري دادخواهي كرده و خواستار اصلاح احكام بازنشستگي با لحاظ فوق‎العاده جذب شده‎اند و شعب ديوان عدالت اداري در خصوص موضوع مذكور آراء متفاوت صادر كرده‎اند، بدين نحو كه شعب 23 و 22 و 7 در پرونده‎هاي شماره 23/84/2359 و 22/86/1336 و 7/87/1114 به موجب دادنامه‎هاي شماره 1788ـ17/11/1386 و 478ـ 29/2/1387 و 943ـ 15/5/1386 حكم به وارد دانستن شكايت صادر كرده‎اند و شعب 23 و 22 در پرونده‎هاي شماره 23/84/2034 و 22/84/1837 و به موجب دادنامه‎هاي شماره 89 ـ27/1/1387 و 337ـ22/3/1386 حكم به غير وارد دانستن شكايت صادر كرده‎اند. حال با توجه به مراتب رفع تعارض و صدور رأي وحدت رويه مورد استدعاست.
گردش كار پرونده‎ها و مشروح آراء به قرار زير است:
الف: شعبه 7 ديوان عدالت اداري در رسيدگي به پرونده شماره 7/87/1114 با موضوع دادخواست خانم كلثوم طاهربيگي به طرفيت سازمان بازنشستگي استان گيلان و به خواسته اصلاح حكم بازنشستگي و لحاظ فوق‎العاده جذب در پرداخت حقوق بازنشستگي به موجب دادنامه شماره 943ـ 15/5/1386 مفاداً به شرح آينده به صدور رأي مبادرت كرده است:
شاكي در سال 1381 به افتخار بازنشستگي نائل آمده است در سال 1374 مصوبه هيأت وزيران براي بعضي از مشاغل حق جذب قائل شده است كه شغل شاكي در رديف مشاغل مذكور احصاء نگرديده است. در نهايت در سال 1382 مصوبه ديگري به شماره 7529ـ31/4/1382 ساير مشاغل را نيز مشمول مصوبه در حد 35% حق‌جذب قرار داده است كه ماده 4 مصوبه مذكور به شرح زير براي ساير مشاغل ايجاد حق مي‎نمايد. اين ماده بهعنوان ماده 4 به تصويب نامه شماره 37334ـ16357ـ 28/12/1374 اضافه شده است، حال اداره طرف شكايت تاريخ اجراء‌ مصوبه سال1382 را از تاريخ تصويب مي‎داند در حالي كه ماده 4 به مصوبه سال 1374 اضافه و ماده 4 سابق به ماده 5 اصلاح شده است در اين صورت عدم پرداخت حق جذب به كساني كه در تاريخ مصوبه سال 1374 شاغل بوده‎اند به اعتبار اين كه مصوب سال1382 به گذشته تسري ندارد، مجوزي ندارد. علي‎هذا با توجه به مراتب فوق به ورود شكايت شاكي دائر به الزام اداره طرف شكايت به برقراري حق جذب شاكي حكم صادر و اعلام مي‎گردد. در مورد برقراري سختي شرايط محيط كار، گرچه اداره طرف شكايت دفاعي ننموده است مع‎الوصف شاكي نيز دليلي كه نسبت استحقاق باشد ابراز نداشته است. لذا در اين خصوص به رد شكايت شاكي حكم صادر و اعلام مي‎گردد. رأي صادر شده قطعي است.
ب: شعبه 22 ديوان عدالت اداري در رسيدگي به پرونده شماره 22/86/1336 با موضوع داخواست آقاي سيدرضا سيدي طراز كوهي به طرفيت سازمان بازنشستگي كشور و به خواسته اصلاح حكم بازنشستگي و لحاظ فوق‎العاده جذب و سختي شرايط محيط كار در پرداخت حقوق بازنشستگي به موجب دادنامه شماره 478ـ 29/2/1387 مفاداً به شرح آينده به صدور رأي مبادرت كرده است:
در خصوص شكايت آقاي سيدرضا سيدي طرازكوهي فرزند سيدحسن به طرفيت سازمان بازنشستگي كشوري به خواسته اصلاح احكام بازنشستگي با لحاظ نمودن فوق‎العادهجذب و سختي شرايط محيط كار با اين توضيح كهمشاراليه به موجب مصوبات قانونياز فوق‎العاده‎هاي مذكور در ايام اشتغال استفاده نموده و كسورات قانوني نيز از وي كسر گرديده، ليكن در صدور حكم بازنشستگي مورد لحاظ قرار نگرفته است. مشتكي‎عنه به شرح لايحه دفاعيهشماره 4285ـ7/12/1386 اعلام نموده است با استناد به تصويب‎نامه شماره 7529/ت28068 مورخ 31/4/1382 و تاريخ صدور آن، عطف به ماسبق شدن آن موضوعيت ندارد و از تاريخ تصويب لازم الاجرا مي‎باشدو درخواست رد شكايت را نموده است. با توجه به مراتب اعلام شده نظر به اين كه تصويب‎نامه استنادي در مقام اصلاح تصويب‎نامه شماره 37334/ت16357هـ مورخ 28/12/1374 تصويب و به عنوان ماده 4 به تصويب‎نامه اخيرالذكر تصويب گرديده است و لذا تصويب‎نامه 28/12/1374 ملاك اعتبار و اجرا مي‎باشد. بنابراين شكايت شاكي وارد تشخيص و به استناد مواد 7 و 22 قانـون ديوان عدالت اداري حكم به الزام مشتكي‎عنه به اصلاح احكام بازنشستگي با لحاظ مـزاياي مزبور از تاريخ صدور حكم بازنشـستگي صادر و اعلام مي‎گردد رأي صادر شده قطعي است.
ج: شعبه 23 ديوان عدالت اداري در رسيدگي به پرونده شماره 23/84/2359 با موضوع دادخواست آقاي امير مراديان به طرفيت سازمان بازنشستگي استان گلستان و به خواسته اصلاح حكم بازنشستگي به لحاظ فوق‎العاده جذب و سختي شرايط محيط كار در پرداخت حقوق بازنشـستگي به موجب دادنامه شماره 1788ـ17/11/1386 مفاداً به شرح آينده به صدور رأي مبادرت كرده است:
نظر به اين كه آقاي امير مراديان فرزند نعمت‌اله در دادخواست تقديمي عليه سازمان بازنشستگي مديريت استان گلستان نسبت به عدم پرداخت فوق‎العاده جذب و سختي شرايط محيط كار از سوي سازمان بازنشستگي معترض بوده و تقاضاي جلوگيري از تضييع حقوق حقه با اصلاح حكم حقوق بازنشستگي را مطرح نموده است و مدعي است سازمان متبوع از فوق‎العاده جذب و سختي شرايط محيط كار مقداري به عنوان كسور بازنشستگي كسر مي‎كرد كه مبناي محاسبه حقوق بازنشستگي قرار نگرفته است. خوانده در لايحه دفاعيه تاريخ احتساب را به تاريخ صدور تصويب‎نامه 31/4/1382 مقيد نموده است. با عنايت به محتويات پرونده و ملاحظه شرح شكايت و بررسي لايحه دفاعيه چون خوانده اصل احتساب را پذيرفته است بديهي است زمان احتساب با عنايت به اين كه كسر كسورات در ايام خدمت صورت گرفته است بديهي است شاكي از ابتداي بازنشستگي استحقاق احتساب را دارد. لذا به استناد آراء وحدت رويه شماره 478 تا 500 ـ 27/9/1384 و ماده 7 قانون اصلاح پاره‎اي از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگي بانوان شاغل، خانواده‎ها... شكايت را صحيح تشخيص و رأي به ورود شكايت صادر و اعلام مي‎نمايد. رأي صادر شده قطعي است.
د: شعبه 22 ديوان عدالت اداري در رسيدگي به پرونده شماره 22/84/1837 با موضوع دادخواست خانم هاجر بافته‎چي به طرفيت سازمان بازنشستگي استان گيلان و به خواسته اصلاح حكم بازنشستگي و لحاظ فوق‎العاده جذب و سختي شرايط كار در پرداخت حقوق بازنشستگي به موجب دادنامه شماره 337 ـ22/3/1386 مفاداً به شرح آينده به صدور رأي مبادرت كرده است:
شاكي اعلام كرده در تاريخ 1/10/1382 بازنشسته شده و مدعي است خوانده به استناد تصويب‎نامه شماره هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ ياد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان علي‎البدل شعب ديوان تشکيل شد. پس از بحث و بررسي، با اکثريت آراء به شرح آينده به صدور رأي مبادرت مي‎کند.

رأي هيأت عمومي
نظر به اين كه هيأت وزيران در اجراي ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت مصوب سال 1370، دستورالعمل برقراري فوق‎العاده جذب كاركنان وزارت نيرو و شركتهاي تابعه را به موجب مصوبه شماره 37334/ت16357هـ مورخ 28/12/1374 تصويب كرده است و در راستاي مصوبه مذكور، وزير نيرو با اجازه حاصل از نامه شماره 47289/45/2 مورخ 4/12/1376 سازمان امور اداري و استخدامي كشور، برقراري فوق‎العاده جذب ساير مشاغل كاركنان وزارت نيرو و شركت‎هاي تابعه را از تاريخ 1/1/1377 طي بخشنامه شماره 705/56485 ـ 24/12/1376 ابلاغ كرده است و همچنين هيأت وزيران نيز به موجب مصوبة شماره28132/ت37299هـ ـ26/2/1386 به وزارت نيرو اجازه داده استتا ضوابط پرداخت حقوق و مزاياي كاركنان صنعت آب و برق و حوزه ستادي را در چارچوب قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت، با روش امتيازي (امتيازات مترتب بر شغل و شاغل) و در قالب آيين‎نامه‎ها و ضوابط و مقررات مصوب قانون مزبور تنظيم و از تاريخ 1/1/1371 اجراء كند، بنابراين آراء شعب ديوان عدالت اداري كه بر وارد دانستن شكايت و الزام به اصلاح احكام بازنشستگي با لحاظ فوق‎العاده جذب صادر شده است صحيح و موافق مقررات تشخيص داده مي‎شود. اين رأي به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون ديوان عدالت اداري براي شعب ديوان و ساير مراجع اداري مربوط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است.

رئيس هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ـ محمدجعفر منتظري